Donkerblauwewolk.nl

Als de babytijd niet volgens het boekje gaat

7x onbedoeld lullig door de buitenwereld

Iedereen bedoelt het goed. Maar als je emmertje bijna overloopt, kunnen sommige opmerkingen uit de nietsvermoedende buitenwereld keihard binnenkomen. Achteraf verzin ik een vlijmscherp weerwoord, maar op het moment zelf sta ik met mijn mond vol tanden.

  1. Ik loop een buurvrouw tegen het lijf in het gangpad van de supermarkt. Met een zware boodschappentas in de hand besluit ze dat dit een goed moment is om onze geschiedenis uit te vragen. “Wat is er nou eigenlijk met hem aan de hand? (…) Wist je dit al toen hij in de buik zat? (…) En hoe was de bevalling gegaan? (…) En krijgt hij nu nog veel medicijnen? (…) En…?” Sorry, mevrouw, ik moet heeeeel snel naar de crèche om mijn dochter op te halen.
  2. “Kan hij al lopen?”. Aldus een ietwat brutaal maar nietsvermoedend kind. Pijnlijk, maar no hard feelings.
  3. Voorbijgangers in het ziekenhuis: “Wat ligt hij lief te slapen! Ik wil ook wel zo’n onbezorgd leventje van alleen maar slapen en eten!” Geloof me, dat wil je niet. Was hij maar wat actiever en niet zo suf van de medicatie. En van onbezorgdheid is weinig sprake. Deze kleine man heeft al te veel meegemaakt in zijn jonge leventje. 
  4. “Het kindje van de zwager van een vriendin van mij had ook zoiets. Die is inmiddels overleden.” Need I say more… 
  5. Gillende kinderen: ik heb er altijd een hekel aan gehad. Maar met een peuterdochter kun je een speeltuin op zijn tijd niet ontwijken. Daarbij kun je het de kleine bezoekers niet kwalijk nemen dat ze luidruchtig enthousiast van een glijbaan roetsjen. Aangezien Felix heel gevoelig is voor geluidsprikkels en enorm kan schrikken van een plotselinge gil of knal om vervolgens ontroostbaar in tranen uit te barsten, knijp ik bij zulke gelegenheden mijn billen bij elkaar en vervloek ik stiekem alle koters. 
  6. “Maar hij doet het zo goed!” Je bedoelt dat hij voor het eerst is omgerold, terwijl zijn leeftijdsgenoten al ondeugend rondstappen…? Soms wil je niet dat je toehoorder de boel bagatelliseert, maar is simpelweg erkenning van je verdriet alles wat je nodig hebt. 
  7. “Wat een gezellige dikkerd” (toen de kleine man een half jaar geleden flink was aangekomen na een überheftige prednisolon-kuur). Ten eerste: ik beschouw dit niet als een compliment. Ten tweede: aan een opgeblazen prednison-baby is weinig gezelligs. 

Voor een paar seconden (soms langer) kunnen opmerkingen of acties pijnlijk en confronterend zijn. Verder neem ik ze vrij gemakkelijk met een korrel zout. Want mensen bedoelen het (meestal) goed. Als uitsmijter een passend citaat, om er in alle wijsheid boven te staan:

Goede bedoelingen zijn waardeloos. Het komt erop aan wie ze heeft.

Karl Kraus, Oostenrijks schrijver en dichter 1874-1936

Stockfoto: Daniel Reche Pexels.com

Vorige

Woordenworsteling

Volgende

Perfecte vakantieplaatjes doorgeprikt

  1. Sanne

    Onbedoeld lullig is een goede verwoording! Zo herkenbaar, alsof je mijn gedachten verwoord haha en onze kids zijn gewoon knap, elk op hun eigen manier ?

    ‘Het leven is net als jazz.
    Een groot deel ervan is geïmproviseerd;
    we kunnen niet alle variabelen onder controle houden. We moeten het met lef en flair leven,
    ongeacht wat er op ons pad komt.’

    Haemin Sunim

    • Magreet

      Thanks! Ook voor je inspiratie (“wat doet hij het goed”), haha. Mooi citaat ook! X

  2. Heel herkenbaar (helaas!). Ook een mooie, die ik regelmatig hoor; ‘wat is zijn levensverwachting?’. Slik. Sommige dagen lukt het beter dan andere dagen om zulke opmerkingen naast je neer te leggen. Goed geschreven!

    • Magreet

      Pfff… wat een brutaliteit. Dat mensen hun nieuwsgierigheid niet in kunnen houden. Ze hebben waarschijnlijk oprecht niet door hoe het jou raakt. X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén