Donkerblauwewolk.nl

Als de babytijd niet volgens het boekje gaat

Page 2 of 4

24-uur opladen

Op een zaterdagmorgen haal ik vers brood bij de bakker-lunchroom in de stad. Dankzij de warmte en beslagen ruiten, de geur van taartjes en croissants, de keuvelende mensen en de serene muziek op de achtergrond word ik even overspoeld met nostalgie van ons oude leven. Toen de helft van ons budget nog aan horeca werd besteed in plaats van aan de Kruidvat en Action. Toen tot diep in de nacht wakker blijven nog een vrijwillige keuze was. 

Meer lezen

De zon brak door…

…en ik smolt. Op het moment dat ik niet nóg vermoeider kon worden, was hij daar: die stralende lach! De eerste sinds weken. Even heb ik heel hard gehuild. Van blijdschap. De eindstreep van de prendisolon-afbouw is in zicht en jawel, de artsen en ervaringsdeskundigen hadden gelijk: de oude Felix komt terug! In zijn nek knuffelen, voor hem zingen, tegen hem kletsen, meneertje vindt het allemaal hilarisch. Zo ken ik hem weer, de kleine komiek.

Meer lezen

En toen was ik blogger

OMG… Ik heb het gedaan: mijn lief en leed, mijn wel en vooral wee op het wereldwijde web geslingerd. Het hoge woord is eruit: ik ga bloggen. Ik, die ooit mijn social media accounts verwijderde (dat ging ongeveer als volgt…

Meer lezen

Prednison-baby

2x moeder in een jaar (en een paar maanden)

Het leven met twee kleintjes, die qua leeftijd zo weinig van elkaar verschillen, is topsport. Aaf Brandt Corstius beaamt dit in haar boek ‘Het jaar dat ik (2x) moeder werd’. Heerlijk luchtige laidback-lectuur, waarbij ik hardop moest lachen om herkenbare taferelen. Met spaghetti in het haar de baby de fles geven terwijl de dreumes om “toet” gilt. 

Meer lezen

Gaaf land, lieve mensen

Wat ben ik blij met Nederland, met alle geweldige zorg die dit land ons biedt. Dat zou ik stiekem graag delen met de mensen die klagen dat de bloemkool op is bij de Albert Heijn, dat ze geen zitplaats hebben in de trein of dat het spreekuur van de huisarts 10 minuten uitloopt.

In dit gave land wonen zoveel lieve mensen. Dat wil ik van de daken schreeuwen ten tijde van Twitter-terreur, Trump-tirades en tragiek rondom het klimaat.

Meer lezen

Mooier dan moeilijk

Het zal moeilijker zijn. Meer zorgen en tranen – van blijdschap en verdriet. Meer brokken in de keel over dromen die in duigen vallen. Meer ritjes naar het ziekenhuis. Meer vragende blikken, onuitgesproken vooroordelen.

Maar ook intenser, bewuster, meer genieten van de kleine dingen.

Meer lezen

Medische update donkerblauwewolk.nl

Medische update

Na anderhalve week mogen we naar huis. Watskeburt en hoe nu verder? De medische feiten op een rijtje voor de geïnteresseerden… Disclaimer: ik ben geen dokter, maar geef mijn Jip-en-Janneke-interpretatie van hetgeen we vernamen van de witte jassen.

Meer lezen

Nijmegen

Nijmegen, het San Francisco van de lage landen. Met haar glooiende winkelstraten en al die frisse, sportieve types met paardenstaart en Fjällräven-rugzak op de racefiets sjezend naar werk of school. Op deze zonnige ochtend, na overnachting in het ziekenhuis, trap ik op de leenfiets van het Ronald McDonald Huis richting stad om een boodschap te doen. De heuvels op en af, de wind door de haren. Ik verruil de Spotify-afspeellijst ‘Life sucks’ voor ‘Een goede bui’. Het is een betere dag. 

Gehaktbal

Kon je sommige dagen er maar tussenuit knippen. Zo’n dag dat je het even niet ziet. Ter afleiding lees ik de Linda op Felix’ kamertje. De voedingsassistente is de zoveelste die binnenloopt deze ochtend: “Goedemorgen! Wat wil Felix eten vandaag?”

Meer lezen

Syndroom van West

Felix is nu een halfjaar. Hoera, zou je denken, maar deze mijlpaal vormt aanleiding om onszelf achter de oren te krabben. Bij het consultatiebureau constateerden we al dat sommige ‘ontwikkel-dingen’, zoals zijn hoofd optillen, minder goed gaan dan een maand geleden.

Meer lezen

Page 2 of 4

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén