Donkerblauwewolk.nl

Als de babytijd niet volgens het boekje gaat

Tag: dailylife (Page 1 of 3)

Achter de klapdeuren

Een tikkie gespannen staan we in de hal van de toekomstige “school” van Felix. Vandaag krijgen we een rondleiding bij het orthopedagogisch kindcentrum, zoals het zo mooi heet. Verheugd ben ik over het idealisme achter deze locatie waar ook een gewone basisschool en kinderdagverblijf zijn gevestigd. Hier is het normaal om op te groeien tussen kindjes met een beperking. 

Meer lezen

Perfecte vakantieplaatjes doorgeprikt

Vakantie vieren met jonge kids is hard werken. Het regent vandaag pijpenstelen. Bij elkaar op de lip in de bungalow vragen we ons af hoe we deze dag doorkomen. Het humeur van Zus lijkt gevoelig voor het slechte weer, net als dat van haar moeder. De Zweedse blokhut bevat helaas geen behang waar we een peuter achter kunnen plakken. We verschonen de ene na de andere luier, aangezien Felix een rij tanden doorkrijgt. Bergen met was zeul ik naar de wasserette, want Zus heeft haar zindelijkheid gestaakt. Felix viert feest bij ons op de kamer, de nachten breken ons op. Nee, van deze momenten maakte ik geen Insta-waardige foto’s.

Meer lezen

7x onbedoeld lullig door de buitenwereld

Iedereen bedoelt het goed. Maar als je emmertje bijna overloopt, kunnen sommige opmerkingen uit de nietsvermoedende buitenwereld keihard binnenkomen. Achteraf verzin ik een vlijmscherp weerwoord, maar op het moment zelf sta ik met mijn mond vol tanden.

Meer lezen

mantelzorg zorgintensief

Woordenworsteling

Wat ben ik trots op kleine Felix dat hij de strijd tot dusver zo dapper heeft overwonnen. Oh nee, pardon, zo bedoel ik het niet. Want deze woorden raken steeds meer in de taboesfeer. ‘Trots’ impliceert dat hij een prestatie levert die ik mij als ouder kan toe-eigenen. Wat als hij minder goed uit de strijd was gekomen? Had ik me dan het tegenovergestelde van trots gevoeld? Met andere woorden: had ik me dan geschaamd? Integendeel. 

Meer lezen

4 redenen om de vlag uit te hangen

Omdat niets vanzelfsprekend is bij ons thuis, is elke mijlpaal reden voor een feestje. Felix (13 maanden) maakt stapjes vooruit. Met af en toe een traantje van geluk als gevolg. Hoe typisch (en oh zo leerzaam), dat een ietwat ongeduldige, in-control-willen-zijn persoonlijkheid als ik, een kindje kreeg dat zich langzaam en totaal onvoorspelbaar ontwikkelt.

Meer lezen

F*cking zwaar

“Prima, we redden ons wel”, hoor ik mezelf zeggen wanneer een zorgverlener telefonisch informeert hoe het met ons gaat. Maar die nacht voel ik dat het alles behalve prima gaat. Ja, het had nog erger gekund. Ja, we genieten van de kleine dingen. Maar soms is het gewoon f*cking zwaar. En dat mag ook wel eens gezegd worden. 

Meer lezen

Stevige stoel en stoere Spiderman-sokken

Januari was rustig en druk tegelijk. Ups & downs. Geen grote tegenslagen gelukkig! Ik geef jullie deze keer een uitgebreidere update. 

Meer lezen

Waarom ik wél Google… en hoe lotgenotenverhalen mij (soms) helpen

Dan ben je opeens omgedoopt tot moeder van een zogenaamd zorgintensief kind. Dit najaar drong de boodschap tot mij door dat Felix zijn toekomst niet volgens het groene boekje zal verlopen. In welke mate, in welke vorm? Geen flauw benul. Juist vanwege die onzekere factor snak ik naar herkenning, andere ervaringen, verhalen.

Meer lezen

Oudejaarsmijmeren

Dankjewel, kleine man, ons grote geschenk van 2018. Dankjewel voor de levenslessen die jij bracht, nu al in jouw kleine bestaan.

Voor de liefde die van jou afspat. Altijd goede zin, altijd relaxed

Meer lezen

Foto credit: Efteling beeldbank

Schommelschip van emoties

Deze week bezochten we de Winterefteling. Zus genoot van Jokie & Jet en Roodkapje (“kappie”). Felix tukte, warm ingepakt, in de kinderwagen – boze wolf noch heks of draak maakten indruk. Een attractie waar je mij niet snel in zult spotten, is het misselijkmakende schommelschip. Laat dat nu net de metafoor zijn die mijn gevoel zo treffend omschrijft.

Meer lezen

Page 1 of 3

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén